น้องทุยกับชั่วโมงจิตตก
ไม่ใช่เนททรู บอกไว้ก่อน
น้องทุยคือ baffalo external hdd 750 GB ที่บ้าน
วันนี้ เปิดสวิตซ์ มีไฟเข้าแว่บเดียว แต่ไม่ติด
จิตตกไปหน่อย หรือว่ามันจะเสีย
เง้ออ
จะทำยังไงดี๊
สุดท้ายโทรถามพิดยา
(ซึ่งอยู่งานศพคุณตาของจูพร้อมกับหยกและอีฟ )
ความเป็นไปได้คือ เคสเสีย แต่ไม่ได้เคลื่อนย้ายอะไรเลย กระแทกก็ไม่มี
เคยมีคดีครั้งเดียวคือ วางบนผ้าแล้วน้องทุยตะแคงนอนตอนกำลังอ่านไดรฟ์อยู่
เสียงดังกี๊ดดดดดดดดดดด ร่วมสิบวิ พอมีสติก็จับตั้งขึ้น
น่าจะลองไปดูที่ร้านที่ซื้อ (อยู่ตั้งฟอร์จูน เปลืองค่ารถเน้)
คิดต่างๆนานา
ถ้าเจ๊ง ก็ต้องเสียตังค์ ไฟล์ที่หาโหลดไม่ได้อีกแล้วจะเอาจากไหน
นิยายสแกนนิยายล่ะ ดราม่าตรูวววววว nip/tuck ล่าาา โหลดมาสาหัสมากนะยะ
นึกออกแต่ไฟล์วัตถุมงคล etc etc
ชั่วโมงต่อมา เอาน้องทุยไปต่อกัยพีซี เปลี่ยนรางปลั๊ก ปรากฏว่าใช้ได้ละ
งง
ดีแล้วค่ะ ไม่เปลืองเงิน ไม่ต้องเสียค่ารถ หายจิตตก
...ทำให้รู้ว่า อยากทำอะไร ให้รีบๆทำซะจะได้ไม่เสียใจทีหลัง
จะทำอะไรน่ะเหรอ เริ่มจากดูซีรี่ย์ที่ดองไว้อยู่ในน้องทุยไง
น้องทุยคือ baffalo external hdd 750 GB ที่บ้าน
วันนี้ เปิดสวิตซ์ มีไฟเข้าแว่บเดียว แต่ไม่ติด
จิตตกไปหน่อย หรือว่ามันจะเสีย
เง้ออจะทำยังไงดี๊
สุดท้ายโทรถามพิดยา
(ซึ่งอยู่งานศพคุณตาของจูพร้อมกับหยกและอีฟ )
ความเป็นไปได้คือ เคสเสีย แต่ไม่ได้เคลื่อนย้ายอะไรเลย กระแทกก็ไม่มี
เคยมีคดีครั้งเดียวคือ วางบนผ้าแล้วน้องทุยตะแคงนอนตอนกำลังอ่านไดรฟ์อยู่
เสียงดังกี๊ดดดดดดดดดดด ร่วมสิบวิ พอมีสติก็จับตั้งขึ้น
น่าจะลองไปดูที่ร้านที่ซื้อ (อยู่ตั้งฟอร์จูน เปลืองค่ารถเน้)
คิดต่างๆนานา
ถ้าเจ๊ง ก็ต้องเสียตังค์ ไฟล์ที่หาโหลดไม่ได้อีกแล้วจะเอาจากไหน
นิยายสแกนนิยายล่ะ ดราม่าตรูวววววว nip/tuck ล่าาา โหลดมาสาหัสมากนะยะ
นึกออกแต่ไฟล์วัตถุมงคล etc etc
ชั่วโมงต่อมา เอาน้องทุยไปต่อกัยพีซี เปลี่ยนรางปลั๊ก ปรากฏว่าใช้ได้ละ
งง
ดีแล้วค่ะ ไม่เปลืองเงิน ไม่ต้องเสียค่ารถ หายจิตตก
...ทำให้รู้ว่า อยากทำอะไร ให้รีบๆทำซะจะได้ไม่เสียใจทีหลัง
จะทำอะไรน่ะเหรอ เริ่มจากดูซีรี่ย์ที่ดองไว้อยู่ในน้องทุยไง
fino today
ขอบคุณน้องหมาที่ชวนไปทำโมเดล อิฉันได้ตังค์มา 1300 ค่ะ
กลับมาถามแม่พัด sd13longleg ตัวเส่าเฉียน
18000 - 20000 บาท
แง่ก..
ไว้ก่อนนะจ๊ะ น้องวี... ตอนนี้น้องวูแรงกว่าา YvY
พรุ่งนี้ไปเปิดบัญชีธนาคารกรุงเทพเพิ่มดีกว่า
แบบไม่มีบัตรเดบิตไว้รูดออกได้ง่ายๆ ใช้ฝากอย่างเดียว
นั่งอ่านบลอค get rich slowly เขาว่ามีเงินสดจะใช้จ่ายน้อย ส่วนบัตรเครดิตกับบัตรของขวัญจะกระตุ้นการใช้จ่าย
แหงสิ นอนกำเงินสดสบายใจกว่าเยอะ XDD
กลับมาถามแม่พัด sd13longleg ตัวเส่าเฉียน
18000 - 20000 บาท
แง่ก..
ไว้ก่อนนะจ๊ะ น้องวี... ตอนนี้น้องวูแรงกว่าา YvY
พรุ่งนี้ไปเปิดบัญชีธนาคารกรุงเทพเพิ่มดีกว่า
แบบไม่มีบัตรเดบิตไว้รูดออกได้ง่ายๆ ใช้ฝากอย่างเดียว
นั่งอ่านบลอค get rich slowly เขาว่ามีเงินสดจะใช้จ่ายน้อย ส่วนบัตรเครดิตกับบัตรของขวัญจะกระตุ้นการใช้จ่าย
แหงสิ นอนกำเงินสดสบายใจกว่าเยอะ XDD
[rant] Minase Masara - Short Cut love
กะว่าจะลองซื้อมาอ่านสักเล่ม แต่บางทีก็เฉยๆกับงานอ.มินาเสะ เลยลองโหลดมาชิมลางเสียหน่อย
อ่านแล้วก็แง่งๆ ออก
นายเอกเป็นอาร์ตไดชิมิคะ ทำไมโดนกอปปี้ไรท์ยิงไอเดียได้ฟะ หรือว่าห่วยเกินทน
อีคุณพระเอกเขียนก๊อปปี้ออกมาได้ตั้ง สามร้อยประโยคแล้วทำไมไม่เลือกประโยคเด็ดๆออกมาขายละยะ เอาไปให้เขาเลือกทั้งหมดอีก ง่าว! แต่นายเอกที่จะเอาไปอ่านเองก็ง่าวเหมือนกัน
สามร้อยประโยคอ่านมันก็แป๊บเดียวหรอก มีกันหลายคน จับแบ่งสองกอง ผ่านไม่ผ่าน ซื้อไม่ซื้อ โดนไม่โดน
คอนเซปต์มันอยู่ไหน~~~~ แง่งมากค่ะ
ทำงานก็ไม่มีตัวเลือกให้ลูกค้า สมควรโดนเค้ายิงแล้ว ที่จริงเอเจนซี่รึโปรดักชั่น เฮ้าส์หลายที่เสนองานลูกค้าพร้อมกันทีเดียว ยังไงก็ได้ค่าเหนื่อยอยู่แล้วนี่ (หรือของญี่ปุ่นไม่เหมือนไทยละเนี่ย)
เอาเหอะ... สรุปแล้วอ่านแล้วหงุดหงิดมันตลอดเรื่อง(ฮา)
อ่านแล้วก็แง่งๆ ออก
นายเอกเป็นอาร์ตไดชิมิคะ ทำไมโดนกอปปี้ไรท์ยิงไอเดียได้ฟะ หรือว่าห่วยเกินทน
อีคุณพระเอกเขียนก๊อปปี้ออกมาได้ตั้ง สามร้อยประโยคแล้วทำไมไม่เลือกประโยคเด็ดๆออกมาขายละยะ เอาไปให้เขาเลือกทั้งหมดอีก ง่าว! แต่นายเอกที่จะเอาไปอ่านเองก็ง่าวเหมือนกัน
สามร้อยประโยคอ่านมันก็แป๊บเดียวหรอก มีกันหลายคน จับแบ่งสองกอง ผ่านไม่ผ่าน ซื้อไม่ซื้อ โดนไม่โดน
คอนเซปต์มันอยู่ไหน~~~~ แง่งมากค่ะ
ทำงานก็ไม่มีตัวเลือกให้ลูกค้า สมควรโดนเค้ายิงแล้ว ที่จริงเอเจนซี่รึโปรดักชั่น เฮ้าส์หลายที่เสนองานลูกค้าพร้อมกันทีเดียว ยังไงก็ได้ค่าเหนื่อยอยู่แล้วนี่ (หรือของญี่ปุ่นไม่เหมือนไทยละเนี่ย)
เอาเหอะ... สรุปแล้วอ่านแล้วหงุดหงิดมันตลอดเรื่อง(ฮา)
Σｄ(･∀･*)
ควายไล่ขวิดข้างขวา
คว้าขวานมาไล่ขว้างควายไป
ควายขวางวิ่งวนขวักไขว่(ซ้ำ)
กวัดแกว่งขวานไล่ล้มคว่ำขวางควาย
ไม่มีอะไรค่ะ จะใช้บลอคนี้ไว้จิตแตกแล้วเท่านั้นแหละ
คว้าขวานมาไล่ขว้างควายไป
ควายขวางวิ่งวนขวักไขว่(ซ้ำ)
กวัดแกว่งขวานไล่ล้มคว่ำขวางควาย
ไม่มีอะไรค่ะ จะใช้บลอคนี้ไว้จิตแตกแล้วเท่านั้นแหละ
โยโกโตะฯ D1-T1
ได้สคริปต์จีนมาค่ะ...
ปกติฟังก็เข้าใจเป็นส่วนๆ เหมือนใช้กอกเกิลว่ายกระดืบๆอยู่แล้ว ยิ่งมาคุยกับบาเบลฟิชยิ่งพาลงลึก
(โปรดระวัง คำตู่ คำตก สับลำดับประโยค และโดนชวนดำน้ำ - ทนๆภาษาหน่อยนะคะ)
Disc 1
TRACK 1
-เสียงจิ้งหรีด-
คาซึทากะ: อา~อ๋า~ อยากไปแม่น้ำจังเลย เนอะท่านพี่
คุนิทากะ: ช่วยไม่ได้นี่นา คาซึทากะ แม่นมไม่สบาย
คาซึทากะ: ร้อน
คุนิทากะ: เอ้า ใส่หมวกให้ดีๆ
คาซึทากะ: งั้นไปทางโน้นกัน ท่านพี่
คุนิทากะ: ไม่ได้นะคาซึทากะ ด้านนั้นท่านพ่อห้ามไม่ใช่เหรอ เข้าไปเดี๋ยวโดนโกรธเปล่าๆ
คาซึทากะ: รู้น่า แต่ตรงนั้นเย็นสุดนี่นา
คุนิทากะ: ตรงนั้นเย็นที่สุด... นี่นายเคยเข้าไปแล้วเหรอ
คาซึทากะ: ขอ~โทษ~
คุนิทากะ: เดี๋ยวเถอะ คาซึทากะ เรือนนั่นท่านแม่เคยห้ามไม่ให้ไปใกล้....
[อึก.. อา...]
คาซึทากะ: ท่านพี่... ได้ยินไหม
คุนิทากะ: ไม่มีอะไรหรอก คาซึทากะ เสียงท่านพ่อ
คาซึทากะ: หรือว่าท่านพ่อจะปวดท้องเหมือนแม่นม ทำยังไงดี ท่านพี่
คุนิทากะ: งั้นเราไปดูกัน
-เสียงประตู-
ฟุยุกิ: อา... หลั่ง... ข้างใน...
ฟุชิมิ: ฉันยังไม่เสร็จ...ฟุยุกิ
ฟุยุกิ: โยชิยะสึ... โยชิยะสึ... พอที (moo ii รึ okii -*-)
ฟุชิมิ: เดี๋ยวก่อน.. อย่าเพิ่งไป
ฟุยุกิ: อะ .. อ๊าาา..
คุนิทากะ: ไปกันเร็ว คาซึทากะ
คาซึทากะ: ท่านพี่?
[ท่านพ่อถูกท่านลุงฟุชิมิรังแกหรือ?]
เพียงครู่เดียวที่ได้สบตากับพ่อ
พอได้เห็นผมที่หวาดกลัว เขาแย้มยิ้มให้ ขณะที่ขาขาวยังเกาะเกี่ยวเอวชายอื่น
เกือบยี่สิบปีแล้ว แต่ภาพนั้นยังแจ่มชัดติดตรึง
จากเวลานั้นมา พ่อยังงามไม่เปลี่ยน
นี่คงเป็นสภาพในอนาคตของผม คนที่ถอดพิมพ์มาจากพ่อ คนที่ได้รับสายเลือดมามากกว่าใคร
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ผม..คงกลายเป็นปิศาจแบบเดียวกับพ่อ
ทำยังไงถึงจะหนีชะตากรรมนี้พ้น ทำยังไง..ถึงจะหนีความหนักหน่วงของครอบครัวนี้ไปได้
LYNX CD COLLECTION
Izumi Katsura Gensaku
Yogoto Mitsu Wa Shitatarite
หญิง1: คาซึทากะซัง!
หญิง2: คาซึทากะซังจริงด้วย!
คาซึทากะ: [หือม์? รู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ คิดไปเองละมัง]
ไม่ได้พบกันนานนะครับ
หญิง1: สภาพร่างกายเป็นยังไงบ้างคะ เห็นคุณดูไม่ค่อยดีนัก ตั้งแต่หลังพิธีศพ
คาซึทากะ: ไม่เป็นไรแล้วครับ เพราะตั้งแต่ฤดูร้อนนี้ผมต้องทำงานเป็นเลขาให้อาจารย์คิจิมะ ยุ่งๆน่ะครับ
หญิง1: เมื่อครู่เพิ่งเห็นอาจารย์คิจิมะเองค่ะ อยู่กับผู้ชายท่าทางดูดีมากคนนึง คงจะเป็นเลขา
หญิง2: ดิฉันเคยเห็นเขาที่โรงแรมโยโกฮามะด้วย คาซึทากะซังพอจะทราบไหมคะ
คาซึทากะ:
[เลขา... ถ้านับรวมผมไปด้วยก็มีสามคน
จำไม่ได้เลยว่ามีใครที่พอจะเข้าตาสาว
พวกเธอน่าจะเข้าใจผิด]
เสียใจด้วยนะครับ ผมนึกไม่ออก
หญิง1: อ้าว ท่านฟุชิมินี่คะ
หญิง2: ยังดูดีเหมือนเดิมเลยนะคะ
คาซึทากะ: [ฟุชิมิ โยชิยะสึ .. เราพี่น้องเรียกเขา "ท่านลุงฟุชิมิ"
เพื่อนสมัยเด็กของพ่อ ...เลขา ...คนรัก
และเมื่อ 10 ปีก่อน ...คู่นอนคนแรกของผมที่อายุ14 ]
ขอตัวครับ
[ไม่ได้มาปาร์ตี้แบบนี้เสียนานเลยพาลมึนกับบรรยากาศ ออกไปพักข้างนอกหน่อยดีกว่า]
*คนพิมพ์เริ่มดำน้ำ--------*
ชาย1: ดูนั่น! เซย์คังจิ คาซึทากะ นึกว่าจะใส่ชุดไว้ทุกข์เสียอีก
ชาย2: คุนิทากะคุงที่เสียไปคงตายตาไม่หลับ งานศพยังไม่พ้น 10 วันดีเลย
ชาย3: จะหน้าตาหรือบุคลิกก็ถอดกันมาจากพ่อ คงลืมบรรยากาศงานเลี้ยงไม่ลงหรอก
ได้ยินว่าหาคนอุปถัมภ์อยู่
แค่พอไม่มีพี่ชายคนเก่ง ตระกูลเซย์คังจิที่ทรงอิทธิพลก็จบ
เป็นเมียน้อยผู้ชาย ก็ดูไร้ยางอายสมตัวดีแล้วนี่
ชาย1: ใครจะโดนฝังเขี้ยวพิษนั่นเป็นรายต่อไป มาพนันกันไหม ฮะฮะฮะ
คาซึทากะ: [นึกว่าจะพูดอะไร.. หึ... มันจริงทั้งหมดนั่นแหละ
ถึงอย่างนั้นก็ยังชอบงานเลี้ยงอยู่ดี อยู่ที่นี่ไม่ต้องคิดอะไร
แค่พูดเงื่อนไขสักสองสามคำ ก็หาคู่นอนชั่วคืนได้
แล้วก็ทำให้ลืมคนคนนั้น...ลืมความจริงที่ว่าพี่คุนิทากะไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว]
ฟุชิมิ: ปลีกมาตัวมาอยู่ที่แบบนี้ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก กลับเข้าข้างในเถอะ
คาซึทากะ: ท่านลุงฟุชิมิ กระทั่งท่านยังเป็นห่วงผมหรือครับ
ฟุชิมิ: แน่นอน เป็นหน้าที่นี่
คาซึทากะ: ที่ท่านเอ็นดู ก็เพราะผมหน้าเหมือนพ่อใช่ไหมล่ะครับ
ฟุชิมิ: ฉันชอบของสวยๆงามๆ
คาซึทากะ: ถ้างั้น...ตอบรับคำชวนผมหน่อยไหมครับ
ฟุชิมิ: จะหลอกฉัน ...เร็วไปสิบปีนะ
คาซึทากะ: อย่างน้อย ยอมโดนหลอกคืนนี้สักคืนเถอะนะครับ ผมอยากเข้าใจท่านมากขึ้น...
ฟุชิมิ: ใช้แค่ร่างกาย... ไม่พูดจาแล้วจะเข้าใจอีกฝ่ายได้หรือ
วิธีการของเธอแย่ลงนะ เอาแต่ปล่อยตัวไปกับความสุข คนเขาจะเชื่อว่าเธอเป็นแค่พวกมักมากเอา
คาซึทากะ: ก็เพราะว่าหน้าพิมพ์เดียวกันไม่ใช่หรือครับ ที่ทำให้ทุกคนเลยคิดว่าผมเป็นคนมักมากอย่างพ่อ
กระทั่งร่างกายก็ถูกท่านสอนให้เหมือน... อย่างพ่อ
ฟุชิมิ: ใช้ร่างกายล่อลวงคนที่สนใจ แล้วควบคุมเขา
ให้เขาคิดว่าเธอหลง ที่จริงพวกเขาต่างหากที่ติดกับเธอ
นิสัยเสียผิดกับหน้าตานะ
คาซึทากะ: ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สมนี่ครับ หลักฐาน...ท่านลุง แตะ.ตรงนี้ที...
ฟุชิมิ: เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ ตรงนี้หรือ
คาซึทากะ: ...ท่านลุง...อีก...
ฟุชิมิ: แน่นอน ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สมนี่
คาซึทากะ: [คนที่มองทะลุถึงตัวตนจริงของผม มีแต่ท่านลุง
ผมมักมีสัมพันธ์กับคนที่อายุมากกว่า ปล่อยให้พวกเขาเพ้อไปเอง
บอกว่า การได้มองดูคนพวกนั้นพ่ายแพ้ วิ่งเข้าหาความพินาศ นับเป็นความสุขอย่างหนึ่งของผมคงไม่ผิด]
ต่อสิครับ
ฟุชิมิ: ในที่อย่างนี้น่ะหรือ ให้ตายสิ ทั้งที่เมื่อก่อนเป็นเด็กอ่อนโยนแท้ๆ เธอนี่เหมือนใครกัน
คาซึทากะ: พ่อละมังครับ ผมได้เลือดเขามานี่
ฟุชิมิ: แค่สายเลือดอย่างเดียวตัดสินกันไม่ได้หรอก เธอน่าจะ..เหมือนฉันมากกว่านะ
คาซึทากะ: ถ้าเป็นอย่างงั้นแล้ว คุณจะเกลียดพ่อหรือครับ
[ไม่ว่าจะเกลียดพ่อขนาดไหน มันก็น้อยนิดมากเมื่อเทียบกับความรักของท่านลุงที่มีให้พ่อ
ไม่เคยชายตาแลคนอื่น ทำไมถึงรักคนคนนึงได้มากขนาดนั้นนะ ผมไม่เข้าใจ]
ฟุชิมิ: ไว้ตอบบนเตียงแล้วกัน มาเถอะ
คาซึทากะ: [ที่จริงแล้ว ทั้งการเจรจา ทั้งการค้า ทำให้ผมรู้สึกว่างเปล่า <--- แล้วมันหมายความยังไงละคะ -*- 駆け引き 商事
ผมเหมาะสมกับโลกโสมมนี่เพราะไร้ค่ามาตั้งแต่เกิด
ร่างกาย จิตใจเคว้งคว้าง กลวงโบ๋ ไม่มีใครเติมเต็มผมได้
*rant*
เห็นตัวเองมีค่าหน่อยซีคะคุณ
-edit-
ลองข้ามบทดูพบว่าอยากพิมพ์คำว่า คุณชายกับคุณหนูใจจะขาด 555 แต่คงคำว่า ซามะไว้น่ะแหละ
ปกติฟังก็เข้าใจเป็นส่วนๆ เหมือนใช้กอกเกิลว่ายกระดืบๆอยู่แล้ว ยิ่งมาคุยกับบาเบลฟิชยิ่งพาลงลึก
(โปรดระวัง คำตู่ คำตก สับลำดับประโยค และโดนชวนดำน้ำ - ทนๆภาษาหน่อยนะคะ)
Disc 1
TRACK 1
-เสียงจิ้งหรีด-
คาซึทากะ: อา~อ๋า~ อยากไปแม่น้ำจังเลย เนอะท่านพี่
คุนิทากะ: ช่วยไม่ได้นี่นา คาซึทากะ แม่นมไม่สบาย
คาซึทากะ: ร้อน
คุนิทากะ: เอ้า ใส่หมวกให้ดีๆ
คาซึทากะ: งั้นไปทางโน้นกัน ท่านพี่
คุนิทากะ: ไม่ได้นะคาซึทากะ ด้านนั้นท่านพ่อห้ามไม่ใช่เหรอ เข้าไปเดี๋ยวโดนโกรธเปล่าๆ
คาซึทากะ: รู้น่า แต่ตรงนั้นเย็นสุดนี่นา
คุนิทากะ: ตรงนั้นเย็นที่สุด... นี่นายเคยเข้าไปแล้วเหรอ
คาซึทากะ: ขอ~โทษ~
คุนิทากะ: เดี๋ยวเถอะ คาซึทากะ เรือนนั่นท่านแม่เคยห้ามไม่ให้ไปใกล้....
[อึก.. อา...]
คาซึทากะ: ท่านพี่... ได้ยินไหม
คุนิทากะ: ไม่มีอะไรหรอก คาซึทากะ เสียงท่านพ่อ
คาซึทากะ: หรือว่าท่านพ่อจะปวดท้องเหมือนแม่นม ทำยังไงดี ท่านพี่
คุนิทากะ: งั้นเราไปดูกัน
-เสียงประตู-
ฟุยุกิ: อา... หลั่ง... ข้างใน...
ฟุชิมิ: ฉันยังไม่เสร็จ...ฟุยุกิ
ฟุยุกิ: โยชิยะสึ... โยชิยะสึ... พอที (moo ii รึ okii -*-)
ฟุชิมิ: เดี๋ยวก่อน.. อย่าเพิ่งไป
ฟุยุกิ: อะ .. อ๊าาา..
คุนิทากะ: ไปกันเร็ว คาซึทากะ
คาซึทากะ: ท่านพี่?
[ท่านพ่อถูกท่านลุงฟุชิมิรังแกหรือ?]
เพียงครู่เดียวที่ได้สบตากับพ่อ
พอได้เห็นผมที่หวาดกลัว เขาแย้มยิ้มให้ ขณะที่ขาขาวยังเกาะเกี่ยวเอวชายอื่น
เกือบยี่สิบปีแล้ว แต่ภาพนั้นยังแจ่มชัดติดตรึง
จากเวลานั้นมา พ่อยังงามไม่เปลี่ยน
นี่คงเป็นสภาพในอนาคตของผม คนที่ถอดพิมพ์มาจากพ่อ คนที่ได้รับสายเลือดมามากกว่าใคร
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ผม..คงกลายเป็นปิศาจแบบเดียวกับพ่อ
ทำยังไงถึงจะหนีชะตากรรมนี้พ้น ทำยังไง..ถึงจะหนีความหนักหน่วงของครอบครัวนี้ไปได้
LYNX CD COLLECTION
Izumi Katsura Gensaku
Yogoto Mitsu Wa Shitatarite
หญิง1: คาซึทากะซัง!
หญิง2: คาซึทากะซังจริงด้วย!
คาซึทากะ: [หือม์? รู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่ คิดไปเองละมัง]
ไม่ได้พบกันนานนะครับ
หญิง1: สภาพร่างกายเป็นยังไงบ้างคะ เห็นคุณดูไม่ค่อยดีนัก ตั้งแต่หลังพิธีศพ
คาซึทากะ: ไม่เป็นไรแล้วครับ เพราะตั้งแต่ฤดูร้อนนี้ผมต้องทำงานเป็นเลขาให้อาจารย์คิจิมะ ยุ่งๆน่ะครับ
หญิง1: เมื่อครู่เพิ่งเห็นอาจารย์คิจิมะเองค่ะ อยู่กับผู้ชายท่าทางดูดีมากคนนึง คงจะเป็นเลขา
หญิง2: ดิฉันเคยเห็นเขาที่โรงแรมโยโกฮามะด้วย คาซึทากะซังพอจะทราบไหมคะ
คาซึทากะ:
[เลขา... ถ้านับรวมผมไปด้วยก็มีสามคน
จำไม่ได้เลยว่ามีใครที่พอจะเข้าตาสาว
พวกเธอน่าจะเข้าใจผิด]
เสียใจด้วยนะครับ ผมนึกไม่ออก
หญิง1: อ้าว ท่านฟุชิมินี่คะ
หญิง2: ยังดูดีเหมือนเดิมเลยนะคะ
คาซึทากะ: [ฟุชิมิ โยชิยะสึ .. เราพี่น้องเรียกเขา "ท่านลุงฟุชิมิ"
เพื่อนสมัยเด็กของพ่อ ...เลขา ...คนรัก
และเมื่อ 10 ปีก่อน ...คู่นอนคนแรกของผมที่อายุ14 ]
ขอตัวครับ
[ไม่ได้มาปาร์ตี้แบบนี้เสียนานเลยพาลมึนกับบรรยากาศ ออกไปพักข้างนอกหน่อยดีกว่า]
*คนพิมพ์เริ่มดำน้ำ--------*
ชาย1: ดูนั่น! เซย์คังจิ คาซึทากะ นึกว่าจะใส่ชุดไว้ทุกข์เสียอีก
ชาย2: คุนิทากะคุงที่เสียไปคงตายตาไม่หลับ งานศพยังไม่พ้น 10 วันดีเลย
ชาย3: จะหน้าตาหรือบุคลิกก็ถอดกันมาจากพ่อ คงลืมบรรยากาศงานเลี้ยงไม่ลงหรอก
ได้ยินว่าหาคนอุปถัมภ์อยู่
แค่พอไม่มีพี่ชายคนเก่ง ตระกูลเซย์คังจิที่ทรงอิทธิพลก็จบ
เป็นเมียน้อยผู้ชาย ก็ดูไร้ยางอายสมตัวดีแล้วนี่
ชาย1: ใครจะโดนฝังเขี้ยวพิษนั่นเป็นรายต่อไป มาพนันกันไหม ฮะฮะฮะ
คาซึทากะ: [นึกว่าจะพูดอะไร.. หึ... มันจริงทั้งหมดนั่นแหละ
ถึงอย่างนั้นก็ยังชอบงานเลี้ยงอยู่ดี อยู่ที่นี่ไม่ต้องคิดอะไร
แค่พูดเงื่อนไขสักสองสามคำ ก็หาคู่นอนชั่วคืนได้
แล้วก็ทำให้ลืมคนคนนั้น...ลืมความจริงที่ว่าพี่คุนิทากะไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว]
ฟุชิมิ: ปลีกมาตัวมาอยู่ที่แบบนี้ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก กลับเข้าข้างในเถอะ
คาซึทากะ: ท่านลุงฟุชิมิ กระทั่งท่านยังเป็นห่วงผมหรือครับ
ฟุชิมิ: แน่นอน เป็นหน้าที่นี่
คาซึทากะ: ที่ท่านเอ็นดู ก็เพราะผมหน้าเหมือนพ่อใช่ไหมล่ะครับ
ฟุชิมิ: ฉันชอบของสวยๆงามๆ
คาซึทากะ: ถ้างั้น...ตอบรับคำชวนผมหน่อยไหมครับ
ฟุชิมิ: จะหลอกฉัน ...เร็วไปสิบปีนะ
คาซึทากะ: อย่างน้อย ยอมโดนหลอกคืนนี้สักคืนเถอะนะครับ ผมอยากเข้าใจท่านมากขึ้น...
ฟุชิมิ: ใช้แค่ร่างกาย... ไม่พูดจาแล้วจะเข้าใจอีกฝ่ายได้หรือ
วิธีการของเธอแย่ลงนะ เอาแต่ปล่อยตัวไปกับความสุข คนเขาจะเชื่อว่าเธอเป็นแค่พวกมักมากเอา
คาซึทากะ: ก็เพราะว่าหน้าพิมพ์เดียวกันไม่ใช่หรือครับ ที่ทำให้ทุกคนเลยคิดว่าผมเป็นคนมักมากอย่างพ่อ
กระทั่งร่างกายก็ถูกท่านสอนให้เหมือน... อย่างพ่อ
ฟุชิมิ: ใช้ร่างกายล่อลวงคนที่สนใจ แล้วควบคุมเขา
ให้เขาคิดว่าเธอหลง ที่จริงพวกเขาต่างหากที่ติดกับเธอ
นิสัยเสียผิดกับหน้าตานะ
คาซึทากะ: ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สมนี่ครับ หลักฐาน...ท่านลุง แตะ.ตรงนี้ที...
ฟุชิมิ: เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ ตรงนี้หรือ
คาซึทากะ: ...ท่านลุง...อีก...
ฟุชิมิ: แน่นอน ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกรู้สมนี่
คาซึทากะ: [คนที่มองทะลุถึงตัวตนจริงของผม มีแต่ท่านลุง
ผมมักมีสัมพันธ์กับคนที่อายุมากกว่า ปล่อยให้พวกเขาเพ้อไปเอง
บอกว่า การได้มองดูคนพวกนั้นพ่ายแพ้ วิ่งเข้าหาความพินาศ นับเป็นความสุขอย่างหนึ่งของผมคงไม่ผิด]
ต่อสิครับ
ฟุชิมิ: ในที่อย่างนี้น่ะหรือ ให้ตายสิ ทั้งที่เมื่อก่อนเป็นเด็กอ่อนโยนแท้ๆ เธอนี่เหมือนใครกัน
คาซึทากะ: พ่อละมังครับ ผมได้เลือดเขามานี่
ฟุชิมิ: แค่สายเลือดอย่างเดียวตัดสินกันไม่ได้หรอก เธอน่าจะ..เหมือนฉันมากกว่านะ
คาซึทากะ: ถ้าเป็นอย่างงั้นแล้ว คุณจะเกลียดพ่อหรือครับ
[ไม่ว่าจะเกลียดพ่อขนาดไหน มันก็น้อยนิดมากเมื่อเทียบกับความรักของท่านลุงที่มีให้พ่อ
ไม่เคยชายตาแลคนอื่น ทำไมถึงรักคนคนนึงได้มากขนาดนั้นนะ ผมไม่เข้าใจ]
ฟุชิมิ: ไว้ตอบบนเตียงแล้วกัน มาเถอะ
คาซึทากะ: [ที่จริงแล้ว ทั้งการเจรจา ทั้งการค้า ทำให้ผมรู้สึกว่างเปล่า <--- แล้วมันหมายความยังไงละคะ -*- 駆け引き 商事
ผมเหมาะสมกับโลกโสมมนี่เพราะไร้ค่ามาตั้งแต่เกิด
ร่างกาย จิตใจเคว้งคว้าง กลวงโบ๋ ไม่มีใครเติมเต็มผมได้
*rant*
เห็นตัวเองมีค่าหน่อยซีคะคุณ
-edit-
ลองข้ามบทดูพบว่าอยากพิมพ์คำว่า คุณชายกับคุณหนูใจจะขาด 555 แต่คงคำว่า ซามะไว้น่ะแหละ